Vuurwerk vanaf de snelweg

Dinsdag 31 december

Na een poosje boekje lezen krijg ik zin om lekker warm in m’n bed verder te lezen. Corné vindt het ook een goed plan want hoe fijn onze RV ook is, de stoelen zitten voor een hele avond niet super lekker. In de zomer merk je dat niet want dan ben je lekker buiten bezig, maar in de winter zijn de avonden lang. Ik maak m’n kruikje warm en we kruipen in bed. Het is 19:30.

Voor 20 uur slaap ik al, haha. Om 21 uur word ik wakker en ligt Corné ook in diepe rust. Ik lees nog een poos maar de volgende keer dat ik naar de tijd kijk is het bijna 9 uur in de ochtend. Corné begint lekker bij te komen van de drukke maanden. Een nachtrust van dik 13 uur doet een mens goed. Zijn wallen zijn bijna verdwenen.

We kletsen, we knuffelen en dan verzamel ik voldoende moed om eruit te gaan. De kou valt me mee. Ik kleed me aan en zie dat het 6 graden is, da’s toch wel koud. Ik zet het gaskacheltje aan, geef Corné z’n schildkliermedicatie en ga koffie en thee zetten. Even later zitten we allebei met een bakkie en een bord gebakken eieren met spek op schoot te genieten. Rond 11 uur staat alles weer op z’n plek en rijden we richting Coesfeld waar we nog even de Lidl induiken. Ik hoop op vegan hazelnoot-chocoladepasta maar helaas, dat zal wel een keer zo’n seizoensproduct geweest zijn. Tot mijn stomme verbazing zie ik bij de chocolade-afdeling de vegan repen liggen die ik in Spanje niet kon vinden. Daar gaan er 8 van mee naar huis.

Corné zoekt op Komoot een wandeling in de buurt maar alle wandelingen zijn in hetzelfde bos waar we gister gelopen hebben. We willen graag iets anders en Corné kijkt op de kaart naar iets tussen hier en Nederland. Zijn oog valt vervolgens op de Posbank en zo parkeren we 5 kwartier later de RV in Nederland. Zo kan het gaan met plannen die je niet maakt. Het is er prachtig en heerlijk heuvelachtig. Beetje jammer dat ik niet in mijn korte broek in de zon loop maar verder ontdek ik toch wel dat ik heuvel/berg op en af zoveel fijner vind lopen dan alleen maar vlak. We lopen over een zandpad met aan de ene kant heide en aan de andere kant bloeiende Gaspeldoorn, maar het echte bos komt ook nog voorbij. We missen ergens een lusje waardoor de wandeling blijft steken op 6 km en dat is ook prima. Want onze plannen veranderen toch altijd en dat past heel goed bij het motto: ‘Het leven is wat je gebeurt terwijl je andere plannen maakt.’

We stappen de RV weer in en bedenken wat we nu willen doen. Het is maar een half uurtje rijden naar Bennekom dus we rijden spontaan naar Erik en Inge. Ze zien ons aankomen en voor de RV geparkeerd staat is de voordeur al open en staan de verse oliebollen op tafel. Bakkie koffie/thee erbij en het volgende uur hebben we gezellig weggekletst. Tegen half 5 moesten zij weg dus zijn we naar Wout en Wiek gereden. Die waren er echter net vandoor dus zijn we doorgereden naar Veenendaal maar m’n schoonmoeder was ook de hort op. Ze had wel de lampen gezellig aangelaten maar dat haar auto er niet stond gaf het wel een beetje weg. Ook Henrique stond op het punt de deur uit te gaan. Ook al was het oorspronkelijke plan om oud&nieuw in Duitsland te vieren, we roken inmiddels de stal en om dan weer terug te gaan rijden naar Duitsland is ook zo wat. Dus hebben we koers gezet richting Capelle terwijl ik onderweg nog Belinda belde om in IJsselstein een bakkie te doen maar we kregen geen gehoor. Onderweg bekijk ik de nieuwe folder van de Lidl en zie dat vanaf donderdag er vegan hazelnoot-chocopasta te koop is. Alsof het zo moet zijn ;-)

Dus waren we rond 18 uur opeens weer thuis. Belinda appt dat d'r mobiel op stil stond en we heus welkom waren geweest. Ach, we komen nog wel een keer in de buurt en dat krijg je met spontane acties. Kirsten was al naar een feestje in Rotterdam en wij zijn op de bank geploft met de openhaard aan en restjes eten op tafel. Na ‘Uit het leven’ hebben we dan toch eindelijk de laatste aflevering van Outlander gekeken.

Toen dachten we: laten we eens uit onze comfortzone gaan en een spelletje spelen. Eigenlijk ook naar aanleiding van een gesprek wat we met Wouter hadden over de invloed van licht op de mens en het onderzoek wat hij daar naar gedaan had. Dat mobieltjes en laptops blauw licht hebben met hun invloed op ons waak/slaapritme weet iedereen wel, maar ook alle ledverlichting en tv is niet handig. Dus eigenlijk moeten we weer aan de gloeilampen en ’s avonds spelletjes spelen. Nou ja, lang verhaal maar even later zaten we samen het mens-gun-elkaar-(n)iets spel te spelen van Tearfund. Een variatie op mens-erger-je-niet met als extra kaartjes met vragen om over na te denken over (on)gerechtigheid in de wereld en hier en daar een bijbeltekst over rijkdom of armoede wat gesprekstof oplevert.

Halverwege gaat de telefoon: Kirsten heeft het niet naar haar zin op d’r feestje en wil eigenlijk nog graag naar Leonard en Marloes in Utrecht. De treinen rijden niet meer en zij heeft al gedronken. En vragen kan altijd aan je ouders ;-)

Corné had al een biertje op en mocht niet meer rijden maar ik was zo nuchter als een kanarie. En tuurlijk had ze dat eerder kunnen bedenken en zijn wij zot om om 22:40 in de auto te stappen om nog even op en neer naar Uut te rijden maar ach, of we het nu thuis gezellig hebben of in de auto maakt ook niet uit en zo maken we wel een paar mensen gelukkig.
Dus even later stonden we Kirsten op te wachten bij Capelsebrug. Intussen appte Leonard de locatie van het feestje door en om 23:40 waren we in Utrecht. Een mooi gesprek met Kirsten rijker, Leonard en Marloes die ons op stonden te wachten en zelfs wilden poseren voor een foto voor in de volgende Famileo voor de oma’s. Na de nodige ‘alvast gelukkig nieuwjaar’, ‘jullie zijn gek èn goed’ en ‘hou van jullie’s’ zijn wij weer richting huis gegaan. Terwijl de Top2000 z’n laatste liedjes speelt heb ik op de lege snelweg alle tijd om links en rechts het vuurwerk te bewonderen. Zeker als het 12 uur is barst het los. Het vuurwerkverbod in Rotterdam wordt in elk geval niet gehanteerd in Nesselande want het is één groot lichtspektakel daarboven. We maken nog een praatje met de buren en krijgen nog een blije selfie van de kids, compleet met middelvinger van een ongetwijfeld aangeschoten voorbijganger.

We zijn dan misschien wel gek, maar wij hebben een leuke dag gehad èn onze kids blij gemaakt. Prima start van het nieuwe jaar.