Een weekendje buitenspelen

Vrijdag 24 april 2026

Om 16 uur stap ik in de RV om naar het gemeentehuis te rijden waar Corné klaarstaat om zijn oude paspoort om te ruilen voor een nieuwe. Dat is zo gepiept waarna we de neus richting België sturen. Filetechnisch gezien geen handig tijdstip, maar ach, we zijn samen en onderweg dus we vermaken ons prima. We gaan richting Furfooz. Afgelopen week kwam er op insta iets voorbij met mooie wandelplaatjes op maar 3 uur rijden dus dat ben ik gaan uitvogelen. Ziet er prachtig uit en de weersvoorpelling is prima hier dit weekend. Ik had er nog nooit van gehoord maar het ligt bij Dinant in de buurt.

Tegen de tijd dat we trek krijgen tover ik voor Corné zuurdesem speltboterhammen met braadworsten tevoorschijn en voor mezelf heb ik een rijstsalade met groenten, kip en granaatappelpitjes. Voor mij is dat perfect vullend terwijl Corné het ziet als een gezond bijgerecht bij een goed stuk vlees. Leuk hoe dat helemaal klopt bij hoe onze stofwisselingen werken.

We besluiten in België te tanken want in Nederland is de diesel 2,22 en we kunnen nog ruim 100 km. Op google maps kijk ik wat er aan tankstations zit nog voor Antwerpen (want daar wil je niet met een bijna lege tank in de file staan) en we ketsen ergens de snelweg af waarna we zo in een dikke file duiken en 12 minuten doen over 1,8 km. Gelukkig zijn we net in een uitgebreid gesprek verwikkeld over een aflevering van het bijbelleesrooster wat ik volg van het evangelisch college tussen Pasen en Pinksteren. Hoe intrigerend de bijbel in elkaar zit, hoeveel hyperlinkjes er tussen de verhalen zitten en welke dingen waargebeurd zijn en welke dingen tijdsgebonden humor of overdrijvingen zijn geweest die mensen uit die tijd direct konden plaatsen. De tijd vliegt voorbij en we kunnen tanken voor 2,03. Inmiddels loopt de aankomsttijd alleen maar af want de file bij Antwerpen is aan het oplossen. Ik zie dat er een Aldi in de buurt zit en krijg acuut zin in de kipsalade die alleen bij Aldi België te koop is. Terwijl we daar naartoe rijden komen we langs een tankstation waar de diesel maar 1,99 is. Nou ja, als we geld hadden willen besparen hadden we thuis moeten blijven. De Aldi blijkt gesloten met als reden op de deur geplakte A-4tjes waarop staat: wegens zondagsrust gesloten. Ik snap niet helemaal de clou wat vrijdag 18 uur daarmee te maken heeft, maar het is wat het is. We kachelen weer door en langzaam wordt de omgeving heuvelachtiger. Als we bijna de snelweg af moeten koekeloer ik nog even op Park4Night en besluiten we toch ergens anders heen te rijden. Dat ziet er namelijk nog net iets leuker uit. Ach, als het niks is rijden we naar een ander plekje. Om 20:15 parkeren we de RV, besluiten dat het een topplek is en trekken de wandelschoenen aan voor nog een avondkuier. Het is nog licht, de temperatuur is heerlijk en de hele natuur barst groen uit, het ruikt gewoon groen hier.

Corné tovert op Komoot een wandelingetje van 6 km tevoorschijn en we stappen zo de natuur in. We zijn de hoek nog niet om of er verschijnt een grote ruige rots tussen al het groen. Het is dan wel geen berg, maar ik word er toch bijna stuiterblij van. Er bloeit een veelheid aan paarse bloemen met een bedwelmende geur, het water van de Lesse stroomt flink en de vogels laten zich goed horen. De paarse bloemen blijken Wilde Judaspenning te zijn. Ik wordt acuut benieuwd naar de logica van die naam. Corné wordt al een klein beetje moe van mij met dat ik het ene moment flink de pas erin heb en dan weer stil sta voor een foto of een interessant plantje. Ik ga maar niet ter plekke nog de app Merlin downloaden om vogelgeluiden te determineren…. Voor alles is een tijd. Corné geniet ervan dat ik na een nacht tamelijk goed slapen weer huppel en blaat. Beter dan een stille vrouw die zich de dag doorsleept.

Tegen de tijd dat we om moeten keren heeft Corné al een ander weggetje uitgevogeld dus we stampen lekker door de heuvel op. We passeren een boom vol mistletoe maar terwijl ik een foto maak stapt Corné stevig door. Een romantische kus vergeten we allebei. Bij een intens schattig huisje duiken we een klein paadje in en vervolgen onze weg. Als ik achteromkijk is de avondlucht schitterend gekleurd.

Het wordt rap donker en als we een bos inlopen ben ik stiekem blij dat we samen zijn. Ineens klinken de geluiden anders. Het ritselen van een vogel in de bladeren heeft in het donker een andere vibe dan overdag. In de RV tover ik voor Corné nog een wijntje en wat lekkers tevoorschijn waarna mijn tevreden man nóg blijer is.

Zaterdag 25 april 2026

Afgelopen week ben ik dan toch maar gestart met een potje van de kruidvat met valeriaan, passieflora en een beetje melatonine. Ik heb de voorzichtige hoop dat het de overstap van waak naar slaap makkelijker maakt, maar ik word elke ochtend wakker met het gevoel alsof er een vrachtwagen over mee heen gereden is: lichte hoofdpijn, een super duf gevoel en een stijve nek. Maar ach, in de loop van de ochtend raak ik dat wel weer kwijt. Eerst maar een poosje proberen om weer te slapen, de bijwerkingen neem ik even voor lief en hopelijk snapt m’n lijf/hoofd snel weer hoe het hoort. Gewoon liggen, slapen en niet zeuren.

We liggen er om 22 uur al in met een boek en worden pas om 8:30 wakker en ik slaap echt wel een serieus deel van de nacht. We keutelen een beetje aan waarna ik m’n verhaaltje schrijf en Corné 14 km hardlopen op de planning heeft staan. Ik plof neer aan de waterkant in de zon. Aan de overkant zit een grote groep die vermoedelijk zo gaat kanoën. Overal langs de Lesse zijn kano-verhuurders.

Ik ontbijt met een gistermiddag op de valreep gebakken glutenvrij rozijnenbrood. Ik ben een digitaal kookboek aan het maken met allerlei recepten om makkelijk onderweg mee te nemen. Van m’n klasgenoten (voeding volgens TCM en stofwisselingstype bepaling) hoorde ik dat er vanuit cliënten vraag is naar zoiets. Dus ik ben allerlei recepten aan het aanpassen en testen. M’n ontbijt is uitermate geslaagd en ik vind het een duidelijke verbetering ten opzichte van het oorspronkelijke recept (die ik ook al ooit getweakt had)

Als Corné na anderhalf uur uitgerend is gaat hij lekker badderen met een theedoek in de Lesse. Mental note to myself: washandjes in de RV leggen. Hij spoelt meteen zijn kleding uit wat we te drogen hangen aan het wasrekje. Dan is het tijd voor een stevig ontbijt. Voor Corné worden dat een paar gebakken eieren met spek, wat plakken serranoham en een paar radijsjes. Voor het hardlopen had hij al een restje kip gegeten en een gekookt ei. Ik geniet van een gv broodje met allerlei lekkers terwijl ik de schone taak toebedeeld gekregen heb om een wandelroute uit te zoeken. Ik zie er eentje van dik 18 km met de mogelijkheid om  ergens door te steken. Ik ben tamelijk moe dus 12-15 km lijkt me lang zat. Daarna halen we de was naar binnen, trekken de wandelschoenen aan en Corné draagt het rugzakje met anderhalve liter water. Hoppa, de lanen op de paden in…

Het weer is echt ge-wel-dig! Het is strakblauw en de temperatuur is top. Heerlijk briesje erbij, niet te warm, niet te koud. Eigenlijk van dat weer dat je denkt: hier teken ik voor, en graag tot en met november. Niks meer aan doen. Laat het ’s nachts maar regenen voor de natuur en de boeren, maar doe dit gewoon elke dag.

Dan loop je een hoekje om en rijst er aan de overkant van een weiland zo’n geweldige rots uit het landschap omhoog. We zien er een paar mensen op naar boven klimmen. Een hele poos later staan wij boven op die rots als de laatste van die mensen net gaat abseilen. Tof hoor. We volgen lange tijd de Lesse en steken ‘m ook vele malen over. Het is een lekker sfeertje met al die mensen in kano’s die plezier hebben. We kletsen, wandelen, drinken af en toe een slok water en genieten intens van het wisselende landschap. Als ik een grot zie klauter ik er meteen even naar toe. Prima plekje om een storm uit te zitten, altijd goed om te weten waar dat kan. Na de zoveelste bocht kondigt Corné aan dat-ie een leuk optrekje voor me gekocht heeft. Mokers wat staat daar een gaaf kasteel op een rots. Maar de tuin lijkt me wat klein dus laat maar, ha haha.

Ik loop als een kievit als ik een berg op mag sjouwen, zolang het maar een beetje op en neer gaat en de ondergrond onverhard is. Een deel van de route gaat over een verharde weg en na een tijdje krijg ik dan last van m’n rug, hete voeten, een zere hiel, vermoeidheid enz. Corné heeft het eerder andersom. Zolang het horizontaal gaat op asfalt loopt hij moeiteloos verder, als vanzelf. Een berg op vindt hij dan weer pittiger (en niet alleen omdat hij al 14 km hardgelopen heeft vandaag)

Na een km of tien komen we in een mini dorpje en mijn koek is een beetje op. Dat schijnt iets te maken te hebben met slaapgebrek. Aangevuld met lawaai en drukte van de bewoonde wereld (het viel best mee, maar dan kan ik niet zo best meer filteren)

Ik was niet duidelijk genoeg geweest naar Corné dat ik een stuk wilde afsnijden dus we zijn nu net over de helft. Ik mag op een terrasje gaan zitten wachten tot hij me met de bus komt halen maar dat lijkt me echt verschrikkelijk. Zit ik daar 3 uur op een terras te niksen in mijn eentje. Dus nemen we een pauze waarbij ik mijn benen lekker over een muurtje langs de Lesse laat bungelen en tot mijn grote geluk mochten we toen weer stijgen. Langzaamaan vond ik de weg naar mijn reservepotje en op de een of andere wonderlijke manier krijg ik energie van in de natuur op geaccidenteerd terrein lopen. Dus op een gegeven moment kwamen zelfs de praatjes weer terug. Eenmaal terug bij de RV blijkt dat de zon weg is. Aan de overkant van het water, bij de fritterie en de start van het kanoën is er nog volop zon. Dus staan we even later daar op de parking in de zon met uitzicht op een andere RV, een stel paarden en de Lesse. Hups stoelen ernaast, boek erbij en dan krijgt Corné het briljante plan om een frietje te halen. Die Belgen snappen het hoor, voor 3,- pp krijg je een bult goeie friet! Geen gezeur met klein, medium of groot. Je bestelt gewoon friet. Saus hoeven we niet want ik heb m’n eigen tube zure mayo in de koelkast staan. Dat is smullen zeg, want na dik 18 km lopen incl 400 hoogtemeters was de lunch wel verbrand. Potje heet water erbij voor mij en Corné nog een anderhalve literfles water, wie doet ons wat?

Als om 18 uur de zon achter de heuvel zakt wordt het snel fris. We doen nog een dappere poging met een lange broek en een trui maar verhuizen al snel naar binnen voor een relaxt avondje.