Zwolle!

Donderdag 17 april

Ik heb gister de RV al zover mogelijk ingepakt en lekker gemealprept. Havermout-ontbijttaartjes, een rijstsalade met mango, avocado, kip en kiemgroente, een aardappel-krotensalade met van alles en nog wat erin en een soort spaghetti-saus van alle groente die nog in de koelkast lag. Altijd handig om eten op voorraad te hebben tijdens het camperleven.

Dus de kussens er nog in en de laatste koelkast-dingen, sloffen en vervolgens was het tijd om te ontbijten en aan het werk te gaan. Want ik mocht eerst nog bij 4 mensen bijdragen aan het verbeteren van hun levenskwaliteit. Bij iemand die het maar zo koud heeft moxa op gember op de navel gedaan en meteen wat mooie punten geprikt om andere klachten aan te pakken, vervolgens iemand met een zere schouder die inmiddels weer op z’n arm kan liggen en waarbij de pijn niet meer uren blijft zeuren als hij een keer iets teveel gedaan heeft. Toen iemand die ook voor acupuncturist studeert en bloedleegte heeft. Daarnaast aan de slag met de emotionele kant. Want ook dat is met acupunctuur heel goed te behandelen, lichaam en geest zijn immers volkomen verbonden met elkaar. Heel bijzonder om te horen hoe de intergenerationele behandeling die ik vorige week gegeven heb direct effect had in het contact met de vader. En als laatste een client met neuropathie door chemo’s. Geweldig om te zien dat er weer gevoel komt in de voeten. Jammer dat ze niet eerder gekomen is. Uit onderzoek is gebleken dat als er al behandeld wordt met acu tijdens de chemo dat neuropathie zelfs vaak voorkomen kan worden of heel mild komt. En ik sta tegenwoordig vermeld op kanker.nl want ik heb de 6-daagse bijscholing integrative oncology gevolgd. Dat was een toffe bijscholing van westerse en chinese geneeskunde. Oh wat zie ik die samenwerking graag uitbreiden. Want als acupuncturist kan ik geen kanker genezen, maar wel een enorme rol spelen in het verminderen of voorkomen van bijwerkingen en daarmee dus verbeteren van levenskwaliteit.

Maar goed, ik dwaal af. Ik ben om 13 uur klaar, rond de laatste dingen af en tegen half 2 zit ik uitgezwaaid door Kirsten in de RV onderweg naar Zwolle. Corné is gisterochtend om 6 uur weer op weg gegaan naar zijn klus in Enschede en heeft daar elke week een hotelovernachting. Het leek ons nu een beetje zot als hij vanmiddag van Enschede naar huis zou rijden in de file waarna we in de file richting Zwolle zouden gaan met de RV. Ik rijd heerlijk file-loos naar Zwolle maar vind het een pittige reis met m’n arm. Blij dat ik veel op cruise-control kan rijden en met een kussentje op m’n schoot gaat het wel. Eenmaal bij de Agnietenplas aangekomen kom ik eerst eens even bij met een psychologie-blaadje, een libelle en een potje thee.

Ik heb last van m’n arm, of eigenlijk vooral van het hele gebied bij m’n sleutelbeen (daar zit iets nog echt niet goed) en bedenk dat ik iets moet gaan doen. Die zeurende pijn slurpt me leeg en afleiding helpt. Dus ik haal de elektrische vouwfiets uit de RV, zet m’n petje op tegen de regendruppels op m’n bril en fiets naar het winkelcentrum in AA-landen. Daar kom ik eerst een kringloopwinkel tegen waar ik me prima vermaak maar niets interessants tegenkom. Vervolgens loop ik het overdekte gedeelte van het winkelcentrum in en word meteen aangesproken door een opgeschoten middelbare scholier. Ze zijn bezig met een project en of ik dat goede doel wel ken en oh ja, of ik wel 30 ben? Heel voorzichtig zegt hij: ik denk het wel hoor, maar ik vraag het even voor de zekerheid (want je mag pas doneren als je 30 bent ofzo, ik hoor het vaker maar snap die regel niet helemaal) Ik schiet in de lach en zeg dat ik het charmant van hem vind, maar dat ik volgend jaar 50 word. Spontaan roept hij uit: Neee, 50? Mijn moeder is 46 maar die ziet er veeeel ouder uit dan u. Hij schrikt er zelf van en zegt: goed dat ze hier niet is. Hilarisch toch dit.

Ik had Corné tegen vieren even aan de telefoon, hij was klaar met werken en stapte in de auto om mijn kant op te komen. Ik moest maar iets lekkers kopen zei hij als ik toch naar het winkelcentrum ging. Dus ik liep een beetje rond, zag een viskraam maar ja, dat is koud en vet tegen de tijd dat hij er is, de kipkraam trekt mij wel aan maar ik hoor Corné al zeggen: kip is geen vlees (al lust hij het graag hoor). En opeens kreeg ik een brainwave. Honderd jaar geleden toen wij studeerden en woonden in Holtenbroek was er een chinees: Ko Shing. Daar kon je voor een habbekrats bakken heerlijk eten halen. Toen Holtenbroek jaren laten op de schop ging, onze studentenhuizen vervangen werden door nieuwbouw en ook het winkelcentrum eraan ging verhuisde Ko Shing gewoon naar het nieuwe winkelcentrum. In de afgelopen 30 jaar hebben we nogal eens de kans gepakt om als we over Zwolle kwamen chinees te halen. De halve achterbak vol met heerlijk ruikend eten terwijl de kinderen op de achterbank alvast de verse kroepoek soldaat maakten. Goeie herinneringen. Dus terwijl ik onder een afdakje schuilde voor de regen googlede ik op Ko Shing en kon direct online bestellen. Ik ging voor koe-lo-yuk met foe-yong-hai en nasi voor 10,70. Ik ben meteen doorgefietst en toen ik aankwam stond het al voor me klaar. Eenmaal terug in de RV heb ik de hele zak zo in bed onder het dekbed gezet en tegen zessen zaten we samen aan de chinees. Trip down memorylane. Altijd leuk.

Na het eten en bijkletsen zijn we vroeg in bed gedoken. We waren allebei moe. En toen viel ik weer niet in slaap. Ik heb pijn, weet niet hoe ik moet liggen en zak maar niet weg. Tegen 2 uur vind ik mezelf zielig. Ik wil gewoon slapen en beter worden. Na bijna 11 weken vrijwel dag en nacht pijn ben ik het zat. En dan komen even heel stilletjes de tranen. Ik wil helemaal niet huilen want straks lig ik ook nog met een verstopte neus! Hoe stilletjes ik ook huil, Corné merkt het en troost me. Ik kruip uit bed, neem 2 ibu’s want dat is het enige wat we aan pijnstillers hebben liggen in de RV en val uiteindelijk een keer in slaap. Ach, ik heb de afgelopen 3 maanden geleerd dat ik met een paar uur dommelen ook best prima de dagen doorkom.

vrijdag 18 april

We staan vrolijk en fruitig op, genieten van koffie/thee en een ontbijtje en van het heerlijke vrije camperleven. Corné dacht vrij te zijn maar blijkt toch nog een paar meetings of gesprekken te hebben dus ik lees een boekje en ga een rondje wandelen. Geen straf hier langs de Agnietenplas. Daarna stappen we op de fiets en parkeren op het Rodetorenplein in de bewaakte fietsenstalling. We kuieren de markt over en zien dat het Zwolsch café nog steeds bestaat. Daar hebben we ooit nog een biertje gedronken en Wouter een colaatje toen hij als 11-jarig guppie bij z’n grote zus mocht logeren. Gingen we daarna op m’n kamer pannenkoekjes bakken in zo’n 2-persoons gourmetstelletje op spiritus.

We halen een puntzak friet, genieten van het binnenstad-sfeertje, bedenken ons dat Scheer&Foppen al eeuwen ter ziele is en de frituurpan die we daar ooit kochten ook. Lopen langs Sally O’Bryan wat nu anders heet en herinneren ons onze geweldige vrijgezellenfeesten daar. Zo leuk dat de mannen en vrouwen daar bij elkaar kwamen nadat we eerst gescheiden onze eigen feestjes gevierd hadden. We herkennen een kroegje waar we ooit tot diep in de nacht in een zijkamertje hebben zitten klaverjassen met Douwe en Leonard terwijl we rookten en biertjes dronken. Smerig dat we dat vroeger normaal vonden, dat roken binnen.

En zo wandelen we langs onze jeugd-geschiedenis. Op een gegeven moment pikken we de fietsen weer op en gaan naar de kringloop van Red een kind. Daar scoort Corné een tof overhemd en ik een paar superschattige kleine zwaluw-oorbelletjes. We fietsaen terug via een kruidvat omdat ik nog naproxen wil halen. Ik las laatst een onderzoek waaruit bleek dat je van ibuprofen en diclofenac veel meer kans hebt op een hartaanval en van naproxen niet. Dus als ik dan toch weer aan de pijnstillers ga doen we dat maar. En ik plak wel een verblijfsnaaldje op Maag 36 om m’n maag te beschermen. De kruidvat waar we belanden blijkt naast de Vechtstraat te liggen dus ook daar fietsen we nog even langs. Ooit was Corné daar hoofdbewoner van Switch (christelijke studentenhuisvesting) We vogelen uit welke ramen bij zijn kamer horen en herinneren ons hoe hij samen met mijn vader een hoogslaper bouwde: zijn eerste kluservaring!

Eenmaal terug bij de camper is de zon eindelijk doorgekomen en de komende paar uur vermaken we ons met een boekje in de zon. We hebben uitzicht op een kinderfeestje waarbij ze proberen te voetballen met zo’n grote opblaasbal om zich heen. Super grappig gezicht. Als het fris wordt gaan we naar binnen. Ik pak een bord aardappel-krotensalade terwijl Corné een pannetje spaghetti-groente-spekjes saus naar binnen werkt. Intussen kijken we een paar afleveringen Criminal Minds waarna ik m’n bed inkruip met een naproxen en een magnesium L-tryptofaan achter m’n kiezen. Eens proberen of dat wat doet.

Zaterdag 19 april

Dat was duidelijk een betere nacht. Die mag in de herhaling. Corné heeft er ook maar meteen weer een nacht van 10 uur van gemaakt, die is even wat vermoeidheid aan het wegwerken. Na een ontbijtje en wat aankeutelen zijn we naar Lingen in Duitsland gereden. Daar zijn we wat winkels langsgegaan om wat verschillende drankjes goedkoop in te slaan, altijd leuk om een reden te hebben om in ‘nieuwe’ winkels iets te halen. We hebben eind mei weer een klaverjasavondje gepland staan met wat vrienden en dan vinden we het leuk om wat in huis te hebben. Over het algemeen liggen ze niet vroeg op bed en vinden de diepe gesprekken plaats in de vroege uurtjes van de dag. Verder vegan chocola en voor Kirsten nog wat Garnier producten bij de DM drogisterij. Typisch gevalletje van een stuk goedkoper èn meer inhoud dan in Nederland.

We stappen weer in de RV en rijden richting het Zuidlaardermeer. Vanavond hebben we in Noordlaren een feest van vriend Leonard die gister 50 is geworden. Dus ideaal om de RV op 3 km afstand aan het meer te kunnen parkeren en met de fietsen naar het feest te gaan. Onderweg stoppen we even om in het zonnetje onze lunch te verorberen.