Onverwachts weer vakantie!

Donderdag 8 augustus

Een onverwachte mini vakantie. Corné zei van de week dat hij donderdag in Geleen moet werken en vroeg hoe ik met mijn agenda zat. Vorige week èn volgende week zitten vrij vol, maar deze week heb ik weinig cliënten staan. Dus ik heb meteen de donderdag en vrijdag dicht gegooid en ga lekker mee!

Vanmorgen zijn we rond 8:30 weggereden in de RV. Dankzij de vakantietijd geen files onderweg en om 10:40 waren we al in Sittard. Bij de camperplek hebben we de watertank een eindje gevuld waarna Corné op z’n e-vouwfiets gestapt is en naar Geleen is gefietst. Ik ben met de RV naar Thorn (het witte stadje) gereden en had zowaar een van de 3 camperplekken te pakken. De parkeerkosten zijn hier maar 3 hele euro’s per dag, echt schappelijk voor zo’n toeristisch plekje. Een paar jaar geleden zijn we hier een aantal keer geweest. Honderd meter verder zit je aan de Maasplassen. Super relaxed was dat. Ik heb hier toen heel wat uurtjes in het zonnetje zitten studeren, afgewisseld met een plons om af te koelen.

Helaas is het grote geldmonster ook hier doorgedrongen en de enorm gezellige vibe van gezinnen die op het grasveld en tussen de bomen spelen, zonnen en heerlijk in het water zijn is weg. In plaats daarvan is het hele stuk afgezet met een groot zwart hekwerk. Waar de vuilnisbakken toen uitpuilden en dagelijks geleegd werden zijn ze nu leeg, want zeker 90% van de ruimte is onbezet. Alleen bij het nieuwe barretje, opgetrokken uit zwarte containers, en bij de luxe ligbedden zitten een paar mensen. Er is een afgezet stukje als fietsenstalling met een container ernaast waar 3 man sterk zich zit te vervelen want er is amper iemand. Gratis toegang is alleen mogelijk als je verblijft op het vakantiepark wat aan de overkant van de Maasplassen ligt. Het is dus een soort privé strand geworden. Ik vind het troosteloos ogen. En vooral treurig voor de plaatselijke bevolking. Zij zijn de plek kwijt waar ze het hele jaar door een duik konden nemen, feestjes konden vieren en genieten van het uitzicht. Voor 5€ per persoon mag je erin. Maar ja, ik zou me voelen als een dier opgesloten in de dierentuin. Dus laat maar.

Ik wandel een eindje verder en zie een optie om een stoel neer te zetten en het water in te gaan, maar ja, dat is ruim een kilometer van de RV. Best onhandig. Intussen vermaak ik me overigens prima want zodra ik het enorme hekwerk voorbij ben beland ik weer in prachtig natuurgebied. De Grote Klis (ook wel Grote Klit genoemd, maar daar gaat mijn dochter zo hard van lachen) tiert welig, ik ruik de zwoele geur van Teunisbloem en in grote plassen midden op het pad pieken net de ogen van een kikker boven het modderige water uit.

Op de terugweg loop ik iets voorbij de afslag richting de RV en ontdek een prachtig plekje aan het water. Een beetje verborgen tussen een verhoogde dijk met fiets/wandelpad en begroeiing aan het water. Een paar meter verderop is een boothelling waar ik het water in kan. Ik haal m’n tas en een kleine stoel op en vermaak me de rest van de middag met een bijscholing die nog op m’n to-do list staat. Heerlijk om alle tijd te hebben, niks te moeten en interessante info tot me te nemen waarbij ik steeds denk: ‘oh, met deze info kan ik die en die helpen’ en probeer wat ik leer toe te passen op casussen uit mijn praktijk. Wat een topbaan heb ik toch. Alles wat ik leer is interessant en intussen mag ik een rol spelen in het verbeteren van de levenskwaliteit bij mensen.

Ik bel nog gezellig met m’n moeder en krijg van m’n dochter een blij verrast bedank-appje omdat ze onder in haar koffer nog een lekkere verrassing van mij vond. Ik ben een bofkont.

Tegen zevenen is Corné terug. Het was nog een uurtje fietsen met de e-vouwfiets. Maar goed, dan is z’n hoofd wel lekker leeg gewaaid van een leuke dag intensieve gesprekken voeren. We nemen onze stoeltjes onder de arm en gaan lekker aan het water zitten. Corné vindt de lasagne koud ook heerlijk en ik eet een bakje aardappel-zalmsalade leeg. Ik vind het ideaal om wat maaltijden mee te hebben in de RV zo’n weekend. Dan hoef ik amper te koken of daarover na te denken en er is altijd wel iets gezonds en lekkers te eten. Nadat we bijgekletst zijn over onze dag duiken we allebei in ons boek. Alleen blijkt Corné’s e-reader leeg te zijn waardoor hij noodgedwongen een Libelle of Margriet moet pakken. Na een tijdje wordt het fris en lopen we terug naar de RV waar de e-reader meteen aan de lader mag.

Kirsten belt gezellig en 45 minuten later hangen we op zodat ik met Corné de 400 meter horden met Femke Bol mee kan kijken.
 

09-08-2024

En magisch genoeg duurde ook deze nacht bijna 9 uur. We slapen echt zo ontzettend ok in de RV. Rustig opstarten met een knuffel gevolgd door koffie/thee en ik heb m’n hele bakje congee leeg gesmikkeld. Dit keer had ik rijst gekookt in een blik volle kokosmelk (en extra water want ik gooi er rijst in op de gok en er moet wel genoeg vocht zijn om op te nemen). Aangevuld met wat rozijnen, 2 peren en een paar abrikozen in stukjes. Een halve tl kaneel en een halve kardemompoeder. En dat dan heel lang laten koken tot de rijst mega-gaar is en al het vocht opgenomen is. Feestje voor je spijsvertering. En echt: smullen!!!

Terwijl Corné binnen kantoortje speelt compleet met zoommeetings ben ik naast de RV op een klein stoeltje neergezegen. Laptopje erbij en bijscholing kijken. Nou schieten die 5 uur aan lesmateriaal nog niet erg op want ik ontdek steeds linkjes met klachten van mijn cliënten waarna ik dat helemaal zit uit te pluizen en op te schrijven. Maar dat geeft niet, want ik heb de tijd en op de een of andere manier vind ik dit dus best gezellig zo met Corné een paar meter verderop (die dus vet geconcentreerd bezig is) Rond de middag ben ik m’n bijscholing een beetje zat en hij is helemaal stijf van het zitten dus: lunchwandeling!

We kletsen over ons werk, onze kinderen, onze moeders en onze dromen. We verzinnen allerlei opties voor het weekend; van hier blijven tot naar Duitsland, België of zelfs morgenavond alweer teruggaan naar huis. Ook een beetje afhankelijk van wat het weer doet natuurlijk. Maar mocht het morgen goed weer zijn dan stappen we eerst op de racefiets voor een stevige tocht hier in de omgeving. Een uur stevig doorstappen en 6 km later zijn we weer terug. Wildlife van de dag: zee-koeien ;-)

De lunch bestaat uit een bak zelfgemaakte aardappel-zalm salade en ik snoep er nog een groente-platbroodje bij met kalamata-humus uit Spanje. Vandaag schijnt de zon niet dus die verzin ik erbij. De temperatuur is overigens wel prima dus ik zit heerlijk in m’n korte kloffie buiten. Tijd om weer verder te gaan met m’n bijscholing.

Tegen half 4 was de internetverbinding hier zo bagger geworden dat Corné niet meer kon werken. Ik opperde dat het misschien tijd zou zijn om weekend te gaan houden en na een poosje daalde dat idee in als een onvermijdelijke optie. Dus hops, de e-vouwfietsen uit de garage gehaald en naar Maaseik in België gefietst. Eerste stop: de kringwinkel (kringloop). Corné was snel klaar: alles was duur en niet leuk en zelfs de boekenafdeling bestond maar uit anderhalve boekenkast. Ik heb wel een goeie score gedaan. Je mocht je hele winkelmandje volladen met keuken-plastic voor 1,50 (uitgezonderd de echte tupperware). Dus voor anderhalve euro heb ik 10 plastic bakjes in verschillende maten. Ik breng nogal eens iets te eten bij de overbuurman die weduwnaar is sinds anderhalf jaar, bij een vriendin die aan het verhuizen is, bij iemand die een gebroken been heeft, of een van m’n kids die wel een lekker prakkie mee wil voor thuis enz… En eigenlijk is het superhandig om een stapel extra bakjes te hebben.

Over ‘thuis’ gesproken: Onze kinderen maken dus onderscheid tussen ‘thuis’ (hun kamer) en ‘thuis-thuis’ (bij ons). Ik vind dat leuk.

Daarna nog wat boodschapjes gedaan en weer via een ijssalon teruggefietst. We hadden de keus uit limoncello ijs want dat was de melkvrije optie van de dag. Dat bleek geen straf. Inmiddels scheen de zon en herkende Corné een afslag die hij gister vanuit Sittard ook genomen had waardoor we ineens niet meer langs een doorgaande weg fietsten maar langs de wijngaarden.

Bij de RV snel de zwemkleding aangetrokken, handdoeken in de tas en lekkers om te eten en met de stoeltjes naar het water. Na een verfrissende duik hebben we heerlijk op op ons privé-plekje genoten van de ondergaande zon met een hapje en een drankje. Wat een leven.

We hebben onze kids een goede reis gewenst: Leonard&Marloes komen terug van dispuutsvakantie in Spanje en Kirsten vertrekt vanavond met haar dispuut naar Spanje.