Stranddag om uit te rusten van vakantie

Vrijdag 22 juli

Whoopwhoop! Onze eerstgeboren zoon is 22 jaar! We kregen al leuke filmpjes van iemand uit z’n dispuut waarbij er om middernacht voor hem werd gezongen en hij de kaarsjes op een taart mocht uitblazen en vanmiddag hebben we even gebeld. Z’n verjaardagscadeau heeft hij al een dikke week aan: nieuwe adidasjes die erg lekker schijnen te zitten.

En Yara is gewoon ff naar midden-Italië geknald om op de verjaardag van haar broer te zijn.

Tof om te zien/horen hoe leuk die 2 het vinden om elkaar weer te zien en hoe ontzettend warm en gastvrij Mamayako (het dispuut) haar onthaald heeft. Verder kwam er nog een foto voorbij van beide oma’s die elkaar opgezocht hadden en er samen een feestje van gemaakt hadden. Zo leuk!!!

Dit geloof je toch niet: Er stapt een mevrouw uit een camper met haar hond. Ze loopt het halve veld over en laat die hond zo ongeveer naast onze camper poepen. Ruimt niks op, verblikt of verbloost niet als ik op een raam tik en wandelt weer terug. Echt bizar, laat ‘m dan naast je eigen camper poepen en ruim het netjes op. Straks rollen de kids van de camper een eindje verderop naar buiten en stappen zo in een hondendrol.
Wij hebben vanmorgen een mooie fietstocht in de omgeving van Dinan gemaakt en hebben daarna onze buitendouche gebruikt. We kunnen hier niet in een meer of zee springen maar willen wel ons zweet kwijt. Wat een serieus fijn apparaat is onze douche. Omdat we met de achterkant tegen hoge bosjes stonden geparkeerd konden we vrij douchen tussen de open achterdeuren (ik heb 2 doeken voor de scharnier-kieren zodat we helemaal vrij staan). Het water is direct goed warm en er komt een prima straal uit. Wat een top-RV hebben wij.

Vervolgens zijn we richting St Malo gereden. Prachtige zandstranden met hier en daar een ruige rots en veel geurende dennenbomen maar na een kleine wandeling en een puike lunch in de RV omdat er een fris windje waaide en de zon maar niet doorkwam besloten we verder te rijden. Na een uurtje langs de kust gereden te hebben (wat prachtig was) kwamen we op een mooie plek aan het strand aan waar we ook mochten overnachten. Maar het was nog steeds flink bewolkt en gewoon te koud om buiten te zitten. Dus besloten om ooit nog maar eens terug te komen voor meer Bretagne en Normandië en lekker het binnenland in gereden. We zijn bij Lisieux beland. Net buiten de stad ligt naast een kasteel en een kerk een parkeerplaats met picknicktafels midden in het groen met een klein kabbelend beekje ernaast.

We zijn de enigen hier. Toen we net aankwamen begon het enorm te stortregenen en zijn we avondeten gaan maken. Gezellig samen aankeutelen in de RV, lekker eten en daarna een rondje lopen. Het klaarde helemaal op, de wind is gaan liggen en de zon ging weer schijnen dus we hebben de stoelen neergezet in ons privé-paradijsje waarna we een onder het genot van koffie/thee bezoek kregen van een pauw.

Onze fietskleding lag de hele dag al in een emmer maar die wilde ik graag nog even een keer goed uitspoelen. Corné kwam op het idee om water uit de douche te gebruiken, dat is direct op temperatuur en dan hoef ik niet te frutsen met water koken en mengen met koud water. Dus op die manier een paar x de fietskleding goed gespoeld en toen aan een touw aan de camper gehangen. Ik zei dat het wel chill zou zijn als het iets van de kant kon hangen omdat er nu geen wind en zon is en voor ik het wist had hij een prima kampeertruc uitgehaald met een stuk touw en een schroevendraaier.

Zaterdag 23 juli

Vandaag hebben we in Lisieux eerst de Basiliek bekeken waar we André en Jacq ook tegenkwamen.

Vervolgens hebben we over de markt geslenterd waar we ons verbaasden over de extreme populariteit van paella. Niet dat paella niet lekker is ofzo, maar dat verwacht je eerder in het zuiden des lands. Ook is het de gewoonste zaak van de wereld om kwartels, kippen, konijnen of zelfs geiten te kopen op de markt. Levend en wel. Maar ja, als ik 12€ moet betalen voor een haan en even verderop kan ik een kip krijgen die voor hetzelfde geld al geplukt en gebraden is en waar ik ook nog eens van die lekkere aardappels bij krijg dan weet ik het wel.

Toen hebben we de kathedraal van Saint-Pierre bekeken en daarna zijn we via een parkje

langs de Aldi gewandeld want de kipsalade vind ik zo lekker (je gaat serieus dingen proberen als je je niet meer te buiten kunt gaan aan al die goddelijke kaasjes in Frankrijk) Al met al wandel je dan dus zomaar 6 km door zo’n stadje.

Vervolgens zijn we een eindje gaan rijden naar een plekje in de natuur om te lunchen en uit te vogelen wat we willen gaan doen de komende dagen. Het weer is namelijk nog steeds niet om over naar huis te schrijven en ik doe het echt heel goed op zon.

Het plan is om halverwege volgende week te buurten bij onze vroegere achterburen uit ommoord die een huis hebben in Noord-Frankrijk dus we zochten een plek die kant op. Maar vanmiddag knapt het weer op en morgen wordt het 31 graden en dan wil ik ook kunnen zwemmen. Op Park4Night valt er op dat gebied weinig te vinden hier in de buurt, afgezien van jezelf tussen het bootverkeer in de Seine werpen wat ik een heel onaantrekkelijk idee vind. Er zijn hier gewoon niet echt veel meren of rivieren zoals in het zuiden. En als je het hier al hebt zijn het een beetje van die moddersloten wat logisch is want het is de ondergrond die het al of niet helder maakt. Maar ja, ik zit dus in Noord-Frankrijk en wil eigenlijk zwemmen in Zuid-Frankrijk. Ook ben ik een beetje gaar van elke dag rijden en gewoon toe aan ff niks. Met zon, dat dan weer wel graag.

Dus bij een kerk gestopt (altijd een goeie plek) en met uitzicht over de graanvelden eerst maar eens geluncht. Toen kwam Corné met een briljant plan: met een uurtje rijden zitten we aan zee, net boven Le Havre. Eigenlijk bijna 2 uur rijden maar we dachten: we doen eens wild en nemen de péage. En in dit geval scheelt het ook daadwerkelijk bijna een uur, en dat voor maar 3,30€.

Het is echt een schitterende plek, aan het eind van een lang vaag weggetje is een parkeerplaatsje met uitzicht over zee. We zitten net boven Le Havre, dus we staan zeg maar bovenop de krijtrotsen. We zoeken een chill plekje aan de rand, lekker in zon en wind en genieten van de rust, boekje lezen, het uitzicht over zee met op een gegeven moment een heleboel zeehonden (denken we want we hebben nou eenmaal geen verrekijker-ogen) maar er komt zelfs een bootje met een hoop mensen op af en we zien de hele tijd flitsen van camera’s. Dus het moet wel iets van wildlife geweest zijn en dolfijnen zwemmen echt op een andere manier. 

We kunnen geen pad ontdekken wat naar zee leidt maar Corné vraagt het eens aan een paar locals die aan komen rijden. De een begint een beetje een vaag verhaal met dat er een pad bestaat naar een naaktstrand maar Corné moet daarom lachen (ik ben zo naïef dat ik dat geloof maar Corné snapt dan dat ze ‘m willen afwimpelen) en de ander ziet aan zijn lachje dat hij het doorheeft en vertelt dat er een klein steil paadje is naar het strand, zo’n 20-30 minuten lopen met aan het eind een touw om het laatste stuk af te dalen maar dat het echt een paradijsje is. Waarop Corné heel begrijpend knikt en zegt dat hij het snapt en dat het een geheim is. Nou, dat klopt, en of we het niet verder willen vertellen. ’s Avonds gaan wij dus ook even aan de wandel om eens uit te vogelen hoe het zit. Het is inderdaad een heel smal vrij steil pad, hele stukken compleet overgroeid zodat je het gevoel krijgt onder een braamstruik door te lopen. Niet vervelend hoor, eigenlijk wel een beetje een tropische, beschermende ervaring. Ik weet niet of de tijdsaanduiding bedoeld was om ons af te schrikken maar met een minuut of 10 staan we bij het touw en dalen we het laatste stuk af. Inmiddels zijn we bezweet en is er werkelijk geen hond te bekennen op het strand (vanaf boven hebben we de hele dag ook al niemand kunnen ontdekken) dus we besluiten snel even het water in te duiken. Ik hou echt van zeewater!

Helemaal opgefrist komen we uiteindelijk na een wandeling van een klein kwartier (het is echt vet steil) weer compleet bezweet bij de RV aan en is het tijd voor koffie en thee met een toetje. Corné doet het prima op de citroen-geitenyoghurtjes (er is dus echt vet veel keuze in Frankrijk in geiten- of schapenmelk toetjes! Kudo’s voor Frankrijk!!!) en ik heb een x een citroen-soyayoghurtje gekocht. Ik ben wat voorzichtig met soya i.v.m. onder andere de oestrogene werking maar zo nu en dan geniet ik ervan.

We genieten van een schitterende zonsondergang waarvan ik echt geen klap snap want in Bretagne (Bréhec) ging de zon achter ons onder en hadden we een zonsopgang uit zee en nu zitten we in Normandië en hebben we ineens een zon die zo’n beetje in Engeland onder gaat. Maar goed, ik ben nooit goed geweest in wiskunde en dit zal ook wel iets met graden of getallen te maken hebben.

Zondag 24 juli

We hebben een heerlijke nacht gehad en zijn vanmorgen na een bakkie op de fiets gestapt voor een rondje in de omgeving van een km of 50. Ook hier is geen plat stukje te bekennen zodat er toch nog steile klimmetjes tussen zitten. Je schepje lijnzaad bij je ontbijt (of zoals ik in m’n home-made crackers) wordt blijkbaar hier verbouwd. Velden vol vlas. Het is een paar jaar te laat maar een jaar of 5 geleden heb ik een monografie geschreven over vlas in het kader van m’n opleiding fytotherapie (kruidengeneeskunde). Toen heb ik een teler in Nederland aangeschreven omdat ik wel eens wilde zien hoe vlas erbij stond op het land maar daar kreeg ik geen reactie op, dus heb ik uiteindelijk zelf maar een handje lijnzaad in mijn tuin gestrooid en je zult versteld staan: echt vet mooie blauwe bloemetjes groeien daaruit. Gewoon eens doen. In elk geval vond ik het leuk om het gemaaide vlas te zien liggen. Het lijnzaad is al geoogst en het vlas moet nu gedroogd en gekeerd worden. 

Eenmaal terug bij de RV de fietskleding uitgespoeld en aan de RV gehangen aan een touw, een rugzak volgeladen met badlakens, e-readers, chips, water en dat soort fruts, een klein vouwstoeltje mee (voor een hele euro gekocht op de bazar van Het Palet) en het wandelpad afgedaald naar het strand. Daar een heerlijk lange dag doorgebracht met niksen. Nou ja, lezen afgewisseld met tussen de stenen door het zand-gedeelte bereiken in de branding. 

Nu zijn wij echte pro’s om met slippers aan te gaan zwemmen maar toch, er liggen hier met vloed echt gemene stenen in het water. Met eb zijn ze er ook hoor, maar dan kun je ze gewoon zien en erom heen lopen. Net voorbij de branding, dus net voor de golven omslaan zagen we hele scholen grote vissen spelen. Ter grootte van je onderarm (inclusief je hand) ongeveer, dus dat je niet denkt dat er complete walvissen voorbij kwamen.

Het was gewoon echt een intens chille fijne dag met waanzinnig weer. Aan het eind van de dag eerst een stuk via het touw naar boven geklommen

en verder naar boven gehuppeld om in het late zonnetje met een fijn briesje naast de RV de zonsondergang te bekijken.

Maandag 25 juli

Phoe hé, dat was een onrustig nachtje. Ik ben naast een Aarde-type ook een Hout-type en bij dit laatste hoort het element Wind. Nou reageer ik dus nogal op Wind en het weer is compleet omgeslagen vannacht. Aangezien we boven aan een klif aan zee staan krijgen we alle elementen goed mee. Ik moest mezelf even goed wakker krijgen om te beseffen dat we gewoon stil stonden, in m’n onrustige slaap dacht ik echt dat we al slapend aan het rijden waren en van zulke gedachten wordt je nachtrust niet beter. De wind loeit flink en de RV beweegt steeds heen en weer. Dus om half 7 was ik er helemaal klaar mee en ben officieel de dag gestart. Vanavond maar op tijd naar bed ;-)

Eerst onszelf maar eens lekker ingesmeerd met m’n self-made huidherstellende, verkoelende crème want dankzij het gebrek aan schaduw op het strand gister hebben we toch iets te lang in de zon gelegen gister. Dus hier en daar voelt de huid wat strak aan. Nou zijn wij gelukkig beiden niet van die verbranders dus de paar plekjes die nu wat rood zijn zijn morgen wel bruin. Maar zo’n crèmetje uit de koelkast is toch fijn. Tijdens het smeren wordt het direct opgeslurpt door de huid dus het kon ook wel wat gebruiken. Nu nog even het afwasje en dan op naar Amiens! Eigenlijk wilde ik naar de kathedraal van Rouen maar die is ongeveer de hele week open behalve maandagochtend. Nou ja, weer een goede reden om Normandië en Bretagne nog eens dik over te doen.