Whoop whoop, Corné is jarig!

28 augustus 2026 - Rouen, Frankrijk

Na een prima nacht worden we wakker met regen en onweer. Tot nu toe zijn we dik verwend met hoe het weer geweest is ten opzichte van de weersvoorspelling. We gaan voor een slow morning en hopen dat het vanmiddag beter is. Ik start de dag met Corné uitgebreid vertellen waarom ik zoveel van hem hou. Over hoe hij in het leven staat, altijd oog probeert te hebben voor de ander, zowel binnen zijn cirkel van geliefde mensen als voor iedereen die op zijn pad komt. Van hoe hij een heer in het verkeer is, hoe hij probeert het goede in elk mens te zien èn probeert de kracht in ieder mens naar boven te halen, van hoeveel hij van mij houdt, hoe hij er altijd voor mij is en uiteraard ook van hoe knap ik hem vindt ;-)  Dit is maar een korte samenvatting want ik ben nog even doorgegaan, er is veel positiefs te zeggen over die man van mij. En dat komt goed uit, want een taal van de liefde van hem is 'positieve woorden'. (als dit je niks zegt: lees 'de 5 talen van de liefde' van Gary Chapman)

Na het ontbijt koop ik via GetYourGuide een stadswandeling door Rouen voor 9€. We krijgen een pdf en een hele rits geluidsfragmenten waarin een kerel met een prettige stem in het Duits allerlei interessants vertelt. Hmmm....dat was niet de bedoeling, volgens de site kun je het in allerlei talen krijgen en onze voorkeur gaat echt uit naar Engels want van Duits brouwen we niet zoveel. Zelfs mijn Frans is beter. We ontdekken niet hoe we dat moeten fixen maar Corné stuurt die knakker een appje want zijn nummer staat er wel onder. Binnen een paar minuten hebben we antwoord inclusief de hele mikmak in het Engels. Tegen een uur of 11 lopen we rond in Rouen. Die luistertour is echt een aanrader. We starten bij de kerk van Saint Maclou. Corné vertelt ons allerlei interessants over het ontstaan van de kerk zo'n 1000 jaar geleden, maar ook het afbranden een paar honderd jaar later. Ze hebben even getwijfeld hoe groot de herbouwde kerk moest worden maar gezien de hoeveelheid kerkleden moest het een grotere worden. Ik ben alweer vergeten hoelang ze er over gebouwd hebben, een kleine honderd jaar dacht ik. Maar dat kan ook over een andere mooie grote kerk gaan die we gezien hebben. De volgende stop is de begraafplaats. Die verwacht je direct bij de kerk maar tijdens de pest (de zwarte dood) ergens rond 1350 waren er teveel doden waardoor ze iets verderop een stuk grond in gebruik namen. Dus tussen de vakwerkhuizen blijkt een doorgang waar we op een pleintje komen die omringt is door een gebouw. In de loop der eeuwen is het in gebruik geweest als begraafplaats, als seminarie, als kostschool en inmiddels zitten er winkeltjes en horeca in. In het hout boven de deuren zijn botten en doodskoppen uitgesneden. In de tijd van de pest speelde religie en bijgeloof een grote rol en werd gedacht dat de duivel zich manifesteerde als een zwarte kat. Dus is er een zwarte kat ingemetseld geweest (typisch gevalletje opgeruimd staat netjes) in de muren die 50 jaar geleden teruggevonden is bij werkzaamheden. Zie foto.

Saint-Macloudoodskoppen boven het raamonder dit plein liggen de pest-slachtoffersmummie katvakwerkhuisjes

We wandelen verder naar een kathedraal waar we ons lang vermaken. Eerst worden we bijgepraat over de buitenkant, welke delen in welke eeuw gebouwd zijn en welke details er in het steen uitgehouwen zijn. Vervolgens de binnenkant vol schilderijen, beeldhouwwerken en zelfs het gebalsemde hart van Koning Richard Leeuwenhart in een tombe. Om de een of andere reden vond hij het een goed idee om zijn ingewanden en hersenen naar een andere stad te sturen en de rest van zijn lichaam naar weer een andere stad. Aan Bretagne had hij zijn hart verpand, dus vandaar z'n hart in Rouen.

kathedraalin de kathedraalCorné verteltMarieke en MarijeKing Richard Leeuwenhart

De volgende stop is bij het Gros Horloge. En inderdaad, het is een supergrote klok waar zowel tijd, als dag als maanstand op zichtbaar is, alhoewel het maan-gedeelte het niet meer doet. Maar dat mag, want het ding bestaat al sinds 1389. Beetje inzoomen, dan zie je in het midden die klok.

Le gros horloge

Als laatste door naar een plein waar Jeanne d'Arc 3x verbrand is maar dat verhaal horen we in le café Populaire waar we getrakteerd worden door mam en Marieke voor Corné's verjaardag. We genieten van halve kippen, mosselen (ik) en een burger met friet die er niet uitziet maar heerlijk smaakt. Marieke's kip is niet gaar dus die gaat nog een poos de oven in, gelukkig net op tijd terug om nog een soort van met elkaar te kunnen eten.

moules frites, demi poulet frites en een burger

Het eerste buitje wat sinds vanmorgen valt is de reden dat we direct het restaurantje ingedoken zijn en na de lunch blijkt de lucht weer redelijk blauw. We lopen terug naar de parkeergarage, lopen nog over het absurd lange zebrapad en rijden naar Le Jardin des Plantes. Het is een botanische tuin, compleet met kassen en rondlopende pauwen waar we doorheen kuieren tot de meesten het wel zat zijn. We vergapen ons aan allerlei mooie bloemetjes en planten, knijpen stiekem in citrusvruchten en zijn soms een beetje beduusd over de hoeveelheid dingen die we niet kennen. Ooit gehoord van de vingerlimoen? Bruine, langwerpige vruchten die gevuld zijn met kleine balletjes met citrussmaak. Cool toch? In een kas wanen we ons in Jurrasic Parc, en ja, naast de reuzen-jungle-planten stond er ook een nep-dinosaurus in een hoekje, dus onze associatie was niet vreemd.

botanische tuinjackfruitvingerlimoen

In de orchideeënkas bellen Leonard en Marloes om Corné te feliciteren met zijn verjaardag, oma en Marieke springen ook vrolijk in beeld en dan lopen we via prachtig gekleurde borders en allerlei soorten fleskalebassen de tuin weer uit waar we bijna struikelen over een boulangerie die nog een paar puike stokbroden op voorraad heeft. Tegen een uur of 18 zijn we weer bij het appartement. Marieke en ik lopen nog even naar de Super U voor een pizza en geitenkaas. Ik gooi de pizza in de oven en even later zitten we aan een volgeplempte tafel met kaasjes, prosciutto, druiven, stokbrood en m'n bakje glutenvrije toastjes. Oh ja, en een stapeltje lactasepillen. Helaas werkt het niet zo goed als 2 dagen geleden en zit ik na het eten al met een opgeblazen buik alsof ik 6 maanden zwanger ben. Verwachtte ik al een beetje want het stapelt toch een beetje door in je lijf, ongestraft gek doen kan niet al te vaak maar ik heb me toch suf genoten van de lekkerste kaasjes in de wereld. Gaan we nu weer braaf doen.

borrelen als avondeten

2 Reacties

  1. Mamaria:
    28 augustus 2026
    Wat een schitterende (verjaar-)dag. Zoveel
    moois op 1 dag: genieters zijn jullie. Ga nog even zo door 😄🙋‍♀️
  2. Kylian:
    28 augustus 2026
    Wat geweldig om jullie dit te zien doen!! Geniet van jullie laatste dat morgen🫶🏼

Jouw reactie