Naar Dick met Yara
9 september 2026 - Helsinki, Finland
Het stond al een tijd gepland en vanmorgen was het zover: samen met Yara naar Finland. Eerst een nachtje Helsinki op aanraden van Dick en dan door naar Jyväskylä waar hij woont met Maija en hun dochters. Dick is een vriend vanuit de tijd dat ik nog een puppy was en een kleine 20 jaar geleden zijn Corné en ik met nog een stapel vrienden op hun bruiloft in Finland geweest. Als ik het goed onthouden heb hebben Dick en Maija elkaar op een (studenten?)feest ontmoet toen Maija in Nederland studeerde, ze raakten uren aan de praat en zijn sindsdien nauwelijks meer zonder elkaar geweest. Maar ja, sinds hun bruiloft ben ik niet meer in Finland geweest al heb ik Dick gelukkig wel zo nu en dan in Nederland (of bij een andere bruiloft ergens in het buitenland) gezien.
En wat is er nu mooier dan een win-win-win situatie. Vandaar dat ik Yara gevraagd heb mee te gaan. Quality-time met m'n dochter die erg houdt van Scandinavië (i know, sec gezien valt Finland niet onder Scandinavië, maar het voelt wel zo) En Yara is al net zo'n sportgek als Dick dus gaan ze zaterdag samen meedoen aan de halve marathon van Jyväskylä. Super zin om te zien hoe Dick woont en even mee te lopen met z'n mooie gezin.
Kirsten had vorige week al door dat al het OV staakt op deze reisdag en heeft geregeld dat ze later kan werken zodat ze ons naar Schiphol kan brengen. Uit angst voor files, met name bij de vertrekhal (want iedereen moet dus met de auto) zitten we al om 6:20 in de auto. Maar niet voordat Yara en ik gebakken ei met spek en een bakkie thee op hebben. Wij houden wel van ontbijten. Het valt allemaal mee doordat we via sluiproutes files vermijden (lang leve Waze) en na 5 kwartier in plaats van 50 minuten spingen we uit de auto bij de vertrekhal. Dank Kers: goeie reis terug naar huis en werkze!
Ik heb het relaxed want dat schattige meisje wat altijd zo graag wilde reizen leeft haar jeugddroom en heeft inmiddels zoveel reiservaring dat ik er simpelweg gezellig achteraan kan lopen. Het is rustig bij de douane en even later zitten we bij gate B8. We halen een kop thee, lezen een boek, kletsen met elkaar, doen een plasje en bekijken mensen. Er komen een paar lange sportieve mannen in dezelfde sportkleding zitten. We proberen te ontdekken welke sport ze beoefenen en even later heeft Yara een teamfoto van ons nationale volleybalteam gevonden. We proberen te ontdekken wie wie is en hebben vreselijk lol want foto en werkelijkheid komen niet altijd overeen.
We verbazen ons over al die mensen die gerust een half uur in de rij gaan staan voordat het boarden begint. Alsof ze geen vaste plek hebben in het vliegtuig ofzo. Wij stappen zo'n beetje als laatste in. Het vliegtuig zit best vol. Yara wil graag bij het raam en met google maps in de aanslag krijg ik uitleg over wat er buiten te zien valt. Echt super leuk want het circuit bij Zandvoort is duidelijk zichtbaar en de waddeneilanden komen ook voorbij. Aan het gangpad zit een rustige slanke oudere dame. Helemaal chill want ik heb ook wel eens naast een zeer corpulente zwetende man gezeten die officieel niet in z'n stoel paste waardoor er erg weinig beweegruimte overbleef voor mij op m'n eigen stoel. De vlucht vliegt voorbij alhoewel een dutje doen er niet in zit. We vliegen namelijk met KLM en dan krijg je dus om de klipklap iets te drinken of lekkers. De vlucht duurt nog geen 2 uur maar je krijgt 2x drinken, extra water kan altijd, een keer boterhammen met eiersalade en een keer appelcake. Het zou zomaar kunnen dat als ik aangeef dat ik geen gluten/melk verdraag ik een alternatief krijg maar ik heb zelfgebakken pompoenkoekjes bij me en smikkel er daar een paar van weg.
De weersvoorspelling voor de komende dagen is niet zo best maar als de daling wordt ingezet zegt de gezagsvoerder dat het 18 graden en momenteel droog is in Helsinki. Ik droom meteen al van m'n korte broek maar dat wordt niet wat, het regent de hele middag gestaag, al is de temperatuur inderdaad niet verkeerd. Ook hier hobbel ik gezellig naast Yara mee. Omdat we vooraan in het vliegtuig zitten zijn we er snel uit en als we even later de toiletten op het vliegveld uitlopen staat er een flinke rij. Niet gek na al dat drinken ;-) Yara heeft al snel door dat zo'n beetje alles in het Fins èn het Zweeds geschreven staat en laat dat Zweeds nou enorm lijken op Noors waar ze best iets van kan. Dus hups, er rolt zo een treinticket uit een automaat en een paar minuten later zitten we in de trein waar alle tussenstops zowel in het Fins als Zweeds staan. Ik word bijgepraat door m'n gids en wegens een minderheidsgroep van zweeds sprekende Finnen is dit hele gebeuren. Deze landen lopen voorop in hip-zijn. In Helsinki bekijken we eerst de bibliotheek. Ik zou er dus nooit opgekomen zijn om een bieb te gaan bekijken, zeker niet om brutaalweg een grote houten deur open te trekken. Maar Yara had gezien dat het een prachtige bieb was en hé, een bieb is openbaar dus waarom niet. Eenmaal binnen moeten we onze tas en jas in een locker doen en dan vergapen we ons inderdaad aan een prachtige bieb uit 1640 die nog steeds volop in gebruik is. Plafondschilderingen uit 1880, stapels super oude boeken, een plank boeken over Nederland waar we zelfs wat boeken in het Nederlands spotten. Overigens stond Finland tot 1917 nog onder Russisch bewind. Wel met eigen bestuur en wetgeving, al probeerden de Russen met enige regelmaat ook daar een einde aan te maken. Het verklaart wel dat sommige kerken qua uiterlijk een enorm Russische vibe hebben. Over kerken gesproken, tegenover de bieb staat een mokersgrote Lutherse kerk met aan de zijkanten overdekte pilaren waar we neerstrijken en onze meegebrachte boterhammen met gebakken ei en spek verorberen. Beiden een zelfgebakken broodje want ik mag dan wel glutenvrije broodjes bakken, maar Kirsten bakt tegenwoordig ook heerlijke broodjes met meel van de plaatselijke molen. Niet alleen wij smikkelden, maar 4 musjes wilden ook graag mee eten. Ze durfden steeds brutaler te worden, eentje at zelfs uit Yara's hand. Zie video.
We vervolgen onze wandeling in de regen en belanden in de overdekte markthal die ook al sinds 1889 bestaat. Yara eet er een plaatselijke lekkernij: een nestje van gefrituurd deeg met poedersuiker, je krijgt het mee in een zak en het advies is om er een keer op te slaan en het dan in stukjes op te eten. Het blijkt wat smakeloos en taai te zijn, maar ach, er zit suiker op en voor ik het weet is de zak leeg. Zo vies zal het niet geweest zijn. Mooi verdienmodel wel, bijna 7 euro voor zo'n nestje ;-) Ook is er van alles verkrijgbaar gemaakt van rendiervlees. WWe kuieren verder in de regen en hebben meestal geluk met de verkeerslichten die belachelijk lang op groen blijven staan. Als we pech hebben moeten we overigens ook heel lang in de regen wachten en zoals we in Rotterdam wel gewend zijn lopen ze hier niet door rood. Dus we doen het ook maar niet. We pikken een kringloopje mee, halen tandenstokers, een mini-tandpasta en een nagelknippertje waarvan ik al een half jaar denk dat ik die moet kopen in de Normal en iets over vieren kunnen we met een code onze kamer in. Zie video voor de roomtour.
We ploffen neer en drinken een paar bakkies thee. En je weet dat je in Finland bent als de draaiknop van de wc deur de verkeerde kant op moet om 'm open te krijgen. En bij het toilet proberen we door te spoelen maar in plaats van onderaan de knop duwen moet dat bovenaan....het voelt heel raar maar ach, het is ook maar de manier waarop we het gewend zijn.

Ik had Dick een paar weken geleden geappt dat ik heel slecht ga op gluten en melk. Ik vind dat altijd moeilijk om te zeggen want dan voel ik me altijd zo'n zeur. Ik kook zelf al 20 jaar veel voor grote groepen (Alpha cursus) en het is gewoon altijd gedoe als iemand allergieën heeft. Maar ja, als we daar een paar dagen logeren gaat het niet goed komen als ik vol aan de gluten en melk zit. Dick reageerde direct heel relaxed inclusief: gluteeniton (zonder gluten) en maidoton (zonder melk), erg handig voor in de winkels.
Als we een beetje uitgechilld zijn wandelen we naar de Bastard Burgers. Yara heeft online gezien dat je op super veel plekken gluten/lactose/melkvrij kunt eten hier. Ik had van tevoren bedacht dat Yara wel iets kon halen en dat ik dan een meegebracht gv broodje zou eten met wat beleg uit een supermarkt. Maar hier gaan we dan: samen ergens een hapje eten. Dus even later zitten we allebei aan een goeie burger, ik eentje met een gv broodje en vegan kaas, verder zijn de sauzen sowieso vegan hier. Och mensen, die eerste hap, ik heb in geen jaren zo'n goeie burger gehad. Die smaak!
Yara scoort er nog een cidertje bij en spaart de kroonkurken. In deze blijkt een tekst te staan, hoe leuk! Bij de video's kun je zien hoe lekker die burger is.
Na het diner staat een supermarkt op de planning. Vinden we allebei gewoon leuk om een supermarkt in het buitenland te bekijken. Wat voor andere dingen er zijn. Als we ernaar toe lopen zie ik weer een blauwe doos op wieltjes. Maar deze staat overduidelijk te wachten tot het verkeerslicht op groen gaat. Blijkbaar een soort hippe thuisbezorgd.
In de supermarkt blijkt dat Finland een soort gluten/melkvrije hemel is. Overal vind je bordjes bij de producten waar een G, V of L op te vinden is die staat voor glutenvrij, vegan of lactosevrij. En de keuze is reuze. We doen alvast inspiratie op voor de busreis morgen. Die duurt een uurtje of 4 en etenstijd valt daaronder. Yara hoopte al op een saladebar in de supermarkt, net als in Noorwegen. Je schept gewoon zelf een bakje vol met wat je lekker vindt, ik zie mogelijkheden met een voorverpakt gluten/melkvrij bakje aardappelsalade aangevuld met gebraden kalkoen, gekookte ei en rauwkost. Ik krijg nu al bijna zin in morgen en ben bang dat ik m'n meegebrachte broodjes aan de musjes kan voeren. Wel heel chill hoor, dat er zoveel opties zijn in dit land. We wandelen terug naar het hotel in het donker. Heerlijk sfeertje met overal lichtjes en oude gebouwen.
Foto’s
1 Reactie
-
Mama:9 september 2026Zo, dat is gezellig spannend, een ontdekkingstocht!! Veel plezier morgen en slaap lekker!!! Mama,oma.























