Suomenlinna

Het is hier een uurtje later dan in Nederland en ik was om half 10 (is dus eigenlijk half 9) compleet gaar. Nou was ik al vanaf 5 uur op, dus het mocht ook wel. Onze kamer is dus lekker groot met de badkamer in het midden, aan de ene kant het bed en aan de andere kant een zitje met 2 stoelen en nog 2 1-persoons slaapbankjes waar Yara prinsheerlijk een boekje op lag te lezen. Terwijl ik nog lag te lezen kroop Yara ook met haar boek in bed. Na een diepe nacht voor Yara en voor mij redelijk oké was ik er om 7 en zij om 8 uur uit. Ik heb in dat uurtje op het slaapbankje nog wat zinnige info uitgezocht over wat we vandaag kunnen doen. Na wat theetjes drinken, douchen en de rugzakjes weer ingepakt zijn we richting het station gewandeld. Daar hebben we de rugzakken in een bagagekluis gedaan. In een losse tote bag (linnen tasje) van Yara hebben we onze doppers en een gv broodje voor mij. Het loopt een stuk lekkerder zonder rugzakjes. De eerstvolgende stop is een bakker waar Yara een kardemombroodje verkiest boven het kaneelbroodje waar ze eigenlijk voor kwam. Deze zag er gewoon duidelijk lekkerder uit en het blijkt een goede keus. Vervolgens duiken we de naastgelegen Lidl in, gewoon om te zien wat voor andere producten ze hier hebben. Ik scoor een pakje serranoham als beleg bij m'n broodje. Yara herkent nog wat dingen uit haar Noorse tijd en na deze trip down memorylane doen we nog een poging tot het kopen van een paraplu in zo'n chinees zaakje maar uiteindelijk besluiten we dat het niet nodig is. Gister hebben we het prima overleefd en vandaag is de voorspelling wel de hele dag regen, maar minder hard dan gister. En we kunnen altijd nog 4 uur lang opdrogen in de bus naar Jyväskylä. Hoe dan ook: we gaan wat doen want we hebben dringend behoefte aan beweging. Ook omdat we sowieso nog 4 uur stil moeten zitten vandaag.

Yara heeft de ferry-app al gedownload en regelt 2 tickets voor het ov. Daarmee mogen we 80 minuten lang met onder andere tram en ferry. We lopen een beetje door richting de haven want ik herinner me dat om 10 uur de ferry gaat. Nou gaat-ie elke 20-30 minuten dus geen man overboord als we 'm niet halen. We zijn er 5 minuten voor tijd en er staat al een flinke rij mensen wat meteen weggeeft waar we moeten zijn. Niemand hoeft z'n ticket te laten zien en om stipt 10 uur varen we weg. En nog geen druppel gezien vandaag, het zonnetje breekt zelfs door en we zien blauwe lucht. Overal liggen eilandjes in het water, met van die typische gladde rotsen en veel naaldbomen afgewisseld met berken en rode of gele houten huisjes. Na een kwartiertje zijn we op Suomenlinna waar we een paar uur ronddwalen tussen alle restanten van een eeuwenlang verdedigingswerk. We leren en vergeten meteen weer van alles over de geschiedenis behalve dat Finland voor die honderd jaar overheersing bij Zweden hoorde. Ik snap er geen klap van hoe het dan kan dat Zweeds en Fins werkelijk nul raakvlakken hebben. het valt Yara wel op dat Zweeds en Noors extreem op elkaar lijken waardoor zij behoorlijk wat begrijpt van de dingen die er in het zweeds staan. We struinen wat over de rotsen aan de kust, lopen door tunnels in de stadswallen, bekijken Russische kanonnen en drinken een theetje op een heuvel in het zonnetje met een prachtig uitzicht over zee. Er staan veel grote, vierkante gebouwen die nogal oostblok-achtig aan doeNa een kleine 9 kilometer zijn we weer bij de haven.

Het is inmiddels lunchtijd en Yara heeft gister al gezegd dat ze echt de zalmsoep wil proeven. Het staat op de kaart maar blijkt er toch niet te zijn vandaag. We zien dat de ferry terug klaar ligt en we gaan snel aan boord. Terwijl-ie wegvaart koopt Yara nog 2 tickets via de app. Om de een of andere reden voelt het toch een beetje gek om tickets te kopen als je ze nergens hoeft te laten zien, maar hé, eerlijk duurt het langst. Yara ziet online dat de zalmsoep lekker moet zijn in de markthal en laat die nou naast de haven liggen. Maar als we aankomen is er op het plein ernaast een markt waar ook allerlei food tentjes zijn en bij eentje bestellen we een bord zalmsoep. Het is een romige soep met zalm, groente, dille en aardappelen. Vast nog wel meer maar dit is wat ik zo snel herken. We hebben geen zin om onder een afdakje uit de zon aan een tafeltje te gaan zitten en ploffen lekker in de zon op een trappetje aan het water neer. Yara eet haar soep en ik m'n broodje terwijl we intussen de grote meeuwen uit een ooghoek in de gaten houden, die lusten alles volgens mij.

Na de lunch vervolgen we onze weg richting het station en in een Moomin winkel scoort Yara nog een kleinigheidje voor haar huisgenoten. We halen onze tassen uit de kluis en ploffen neer op een terras in de zon. Ik weet niet hoe snel ik m'n schoenen en sokken uit moet doen en m'n broekspijpen op moet stropen tot boven m'n knieen. Oeh, ik ga zo goed op zon! Met een bakkie thee en een boek hebben we allebei een goeie tijd on onze eigen bubbel tot we het tijd vinden om verder te gaan. Intussen is er op het plein een 2-koppig bandje gaan spelen. Het is een lekker sfeertje al staat het geluid nogal hard. Nou ben ik een piepert daarmee, maar Yara was de eerste die het zei. Soms stopt er een bus tussen ons terras en het bandje en dat dempt dusdanig dat we bijna gaan hopen op een ronkende bus.

We hebben geen idee of er een toilet in de flixbus zit dus we gaan eerst maar even plassen. Dan bij de S-markt een bak lekkers voor het avondeten scheppen en een dikke 5 minuten later staan we in het overdekte busstation te zoeken naar  waar de flixbus is. Ik had al opgezocht dat we een verdieping naar beneden moesten maar we zien alleen maar roltrappen omhoog. Yara googlet even en ontdekt dat de ingang recht tegenover de roltrappen van de metro moet zijn. Daar staan we bijna naast maar als we er iets verder naar toe lopen zien we inderdaad heel erg verstopt de roltrappen naar beneden. Dan is het nog even zoeken naar het juiste perron. We moeten er een kwartier van tevoren zijn maar de bus blijkbaar niet want die komt iets over vieren aankakken. De chauffeur denkt even dat hij dubbel ziet als hij mijn ticket scant en zegt: 2 persons: Maria Last en Maria Mol. Haha, best grappig. We ploffen op onze plekken en vertrekken een kwartier te laat. Dick appt met de vraag waar we aankomen en hoe laat. We hadden al uitgezocht dat we vanaf Jyväskylä busstation nog zo'n 30-40 minuten met de tram/metro en lopen naar hun huis onderweg zijn maar Dick haalt ons op van het station. Heel chill!

We eten in de bus onze heerlijke maaltijd op, echt genieten. Onderweg zien we een typisch Fins landschap: veel berken, veel water. Ook een prachtig heldere regenboog die ik niet op de foto krijg tijdens het rijden omdat ik loop te klooien met m'n camera. Als de zon zakt krijgen we nog prachtige luchten te zien. We komen keurig om kwart voor 8 aan in Jyväskylä en Dick staat al klaar. Hij heeft net z'n dochter Faemke opgehaald van schoonzwemmen en kon in 1x door langs ons. We kletsen de hele avond met het heel gezin weg. Faemke en Minke zijn rustige meiden, maar dat zijn ze altijd. Ze spreken trouwens ook wel Nederlands en verstaan het sowieso perfect. De gesprekken gaan compleet door elkaar heen in het Engels, Nederlands en af en toe Fins. Ik heb van die mini doosjes hagelslag /vlokken meegenomen, daar zijn de meiden gek op. En voor beiden een cadeaukaart van de Hema. Binnenkort zijn ze weer in Nederland voor de bruiloft van familie en alles van de Hema vinden ze leuk dus ze kunnen los.
Dick heeft een paar dagen vrijgenomen dus dat is super gezellig! Yara en ik hebben een eigen slaapkamer, wat een luxe. We genieten van een zeer warm welkom en nu is het de hoogste bedtijd.